donderdag 16 januari 2014

Readers are leaders?


Goed kunnen lezen, zorgt niet per se voor levensgeluk. Het maakt een paar dingen echter wel gemakkelijker, zeker als je kind plezier heeft in lezen. Want dan doe je het vaker, dan word je er goed in en dan is het weer leuker. Ben je zelf niet zo'n voorlezer, maar wil je toch met je kind aan de slag met taal, dan is dit misschien een goede tip voor jou.

Heb je ook zo'n kind dat de hele dag één bepaald liedje zingt en dan alleen de eerste 2 regels? Samen met je kind liedjes instuderen in combinatie met de Youtube-filmpjes waar de teksten in verwerkt staan is zo leuk. En dan de hele tekst!

Voor kinderen tot een jaar of 8 zijn de volgende liedjes een leuke manier om beter te leren lezen: Dikkertje Dap met tekst, Stille Nacht met tekst of liedjes van Sesamstraat met teksten (als je dit intikt in youtube, krijg je een resultaat met muziek & meezingteksten). Vanaf een jaar of 9 kom je niet meer weg met bovenstaande teksten, dan zijn Nederlandstalige liedjes uit de MEGA top-50 aan te raden. Op dit moment zijn dat Samen voor altijd van Marco B. en John E. & hun dochters. Ook Met z'n tweeën van Kraantje Pappie is  'cool'. Je kunt je kind van 7 jaar ook al Frans leren op deze manier (in ieder geval fonetisch doen ze dat perfect), dat kan dan met Formidable van Stromae . En wat dacht je van de Cup Song? Klik hier voor het filmpje; woorden en beweging, wat wil je nog meer?  Net zo lang de liedjes laten meezingen en instuderen tot ze ze uit het hoofd kennen. Mocht je kind gewoon heel graag zingen, dan zijn de nummers van André Hazes een absolute aanrader. Of misschien krijg je je kind zover om liedjes te gaan zingen die jij het leukste vindt. Het maakt eigenlijk niet uit, als ze de liedteksten maar vaak lezen. Zo leer je samen (lezen) op een leuke manier. 


vrijdag 6 december 2013

Lezen stopt nooit


Onze slogan: Als je kunt lezen, kun je leren! Verhalenfabriek leert je lezen mét plezier. Dagelijks sta ik met een team van medewerkers voor groepen basisschoolkinderen, als last-minute invallers. We maken feest in de klas én we leren de leerlingen lezen. Allereerst denken wij dat plezier maken en leren onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Verder is het onze visie dat kinderen die kunnen lezen ook kunnen leren. En: nagenoeg ieder kind kan leren lezen.

Uit diverse onderzoeken naar lezen van onder anderen Kees Vernooy blijkt dat eigenlijk maar 25% van de kinderen de basisschool verlaat met het gewenste leesniveau. Verdere analyse laat zien dat deze kinderen ook over de hele lijn bovengemiddelde leerprestaties hebben. Alles begint en eindigt bij lezen, kijk hier hoe Kees Vernooy erover denkt. 


Onze specialiteit is om kinderen op basisscholen op een speelse manier een taalrijke omgeving te bieden én om ze spelenderwijs technisch te laten lezen. Voordoen, samendoen en nadoen en dat zo vaak mogelijk, want lezen is uren maken.

In mijn blogs staan tips uit de praktijk hoe je op een speelse en leuke manier met taal en lezen bezig kunt zijn. Hierdoor worden er in een jaar zomaar 200 uren extra leeskilometers gemaakt. Deze uren kunnen nu net dat verschil maken om kinderen tot beste 25% te laten horen, ongeacht hun achtergrond. Want wat zij mogelijk van huis uit niet mee hebben gekregen, dat geef jij ze mee.
Wat is er mooier dat jij als leerkracht, echt het verschil kunt maken door de focus te leggen op lezen, lezen, lezen?

dinsdag 3 december 2013

Invallen voor Verhalenfabriek


Heel graag stel ik me even voor, aangezien dit de eerste keer is dat ik een blog schrijf voor Verhalenfabriek! Mijn naam is Josefien Snel, ik ben kinder- en jeugdpsycholoog, ik ben sinds mei 2013 last-minute-invaller en ben al bij verschillende basisscholen in groot-Amsterdam geweest! Om leerkrachten, ouders en collega-invallers een beeld te geven van een dag met het Verhalenfabriek-programma, beschrijf ik mijn invaldag bij een groep 3.

Rond 08:20 uur druppelden de leerlingen met hun ouders binnen. Je kunt je voorstellen, dat kinderen van 6 & 7 jaar allemaal superschattig zijn! Ik heb iedereen een hand gegeven en uitgelegd dat ik vandaag de invaljuf was. De juf had de kinderen hier al op voorbereid. Ik kreeg dan ook veel vragen over de Verhalenfabriek; de kinderen vroegen zich vooral af, of dit dan ook daadwerkelijk een fabriek is waar ik mijn verhalen schrijf.

We zijn begonnen in de kring, waar ik een verhaal uit het Sinterklaasboek heb voorgelezen. De kinderen waren helemaal in de Sinterklaassfeer. Er was zelfs een leerling die een Piet door het raam zag gluren, maar die heel snel weg was, toen de rest op keek!

Om mij gedurende de dag te helpen, heb ik twee assistenten aangewezen. Het enthousiasme waarmee kinderen hun vinger opsteken, als ik vraag wie mijn hulpje wilt zijn, is ongelooflijk. De kinderen vallen bijna van hun stoel af, zo hoog steken ze hun vinger op! Kinderen van deze leeftijd vinden het over het algemeen namelijk heel leuk om dingen voor de juf te doen.

Vervolgens heb ik mijn naam in graffitiletters op het bord geschreven, en de leerlingen gevraagd allemaal een mooi naambordje te maken. Kinderen die snel klaar waren, mochten bij elke letter van hun naam een woord verzinnen en dit op het naambordje schrijven. Zo zijn de kinderen ongemerkt creatief bezig met taal. En voor mij is het natuurlijk erg handig om de namen groot op de tafels te zien staan!

Vervolgens zijn de kinderen begonnen met rekenen. Na een klassikale uitleg konden de kinderen rustig zelfstandig aan de slag met het rekenwerk. Een welkome afwisseling was het voor de kinderen, om hun energie hierna kwijt te kunnen op het schoolplein.

Tijdens het eten & drinken heb ik een verhaal van Verhalenfabriek voorgelezen over een houthakker die zijn grote vriend de eik moet omhakken. Moeilijke woorden hebben we klassikaal besproken. Het liedje, dat bij het verhaal hoort, is in elke klas een groot succes. Ook hebben de kinderen mij varianten op traditionele Sinterklaasliedjes laten horen, waar ze zelf erg om moesten lachen. Hierna hebben de kinderen een schrijfles gemaakt in hun werkboek. Wie klaar was, mocht beginnen aan zijn kleurplaat van Sinterklaas. Deze mochten de kinderen afmaken in de middagpauze.

Om 13:00 uur kwamen de kinderen weer binnen en hebben ze 20 minuten zelfstandig gelezen aan hun tafel, daarna hebben we een les uit Veilig Leren Lezen gedaan. Toen iedereen klaar was met de opdracht hebben we, op verzoek van de kinderen, het liedje van de houthakker nog twee keer gezongen. Vrijdagmiddag is op deze school speelgoedmiddag. Een aantal kinderen had speelgoed van huis meegenomen en de andere kinderen mochten een spelletje uit de kast halen. Sommige kinderen wilden graag bij mij aan tafel een stukje voorlezen uit hun biebboek.

Rond 15:00 uur hebben we de klas opgeruimd. Er waren twee kinderen die klassendienst hadden, zij hebben het lokaal (enigszins) geveegd en de vuilniszak weg gezet. Het is verbazingwekkend hoeveel puntenslijpsel er na een dag op de grond ligt!  Met de leerlingen heb ik afgesproken dat ze me bij de buitendeur een hand zouden geven zodra ze waren opgehaald.

Ik vond het een leuke dag, met lieve kinderen die niet konden wachten tot het pakjesavond was! De spanning die deze kinderen nog voelen voor het Sinterklaasfeest is prachtig om mee te maken.  

vrijdag 23 april 2010

One Kiss Policy

Getogen in Brabant houd ik van zoenen, mijn geliefden hebben het zwaar te verduren: 'Nee mam, niet weer, houd daar mee op'. Alleen soms is verplicht 3 x zoenen ter begroeting gewoon te veel. Als je ergens binnenkomt en maar doorgaat met dat 3 x zoenen, omdat je eigenlijk ook niemand wilt beledigen. Het lijkt meer op het langs elkaar laten schuiven van de wangen, dan op een kus.

Wie heeft dat bedacht? In Brabant, het komt uit Brabant! (en ook een beetje uit Limburg). Het past bij de Bourgondische, elegante en joviale levenstijl om elkaar op die manier te begroeten, een warme manier van contact. Maar als je jezelf betrapt op tellen bij het achter elkaar mensen 3 x zoenen dan is het mis. Je kunt dan bij een druk feestje al gauw uitkomen op zo'n 150 zoenen in een klein halfuurtje. Dat is echt teveel en is het echt?

 Een vriend van mij (noem geen namen maar hij is van Kamer met Uitzicht) heeft de one-kiss-policy bedacht: alleen zoenen als je het echt wil en 1 (één) zoen per begroeting. En dan een echte, waarbij jouw lippen de wang van de andere persoon aanraken. In het begin is het wel wennen, veel mensen zijn in verwarring door die ene echte kus. Maar hee, snel je hand uitsteken voor een stoere handdruk kan ook!

En ik ben ook voor de begroeting van de mannen van BadBoyz (nu in X-factor): welgemeend, creatief en echt contact. Ook leuk om een eigen versie te bedenken. In groep 8 van De Noordmansschool in Amsterdam zat vorig jaar een jongen die zeker 2 minuten bezig was om me te begroeten. Respect en aandacht, zo voelt dat!

En zo kan het natuurlijk ook: http://www.youtube.com/watch?v=FaOki5eGvy0

Geschreven door: Francine Plaisier