Geef woorden cadeau

Vreemde rare tijden zijn het. Gelukkig hebben we de cruciale leerkrachten die hun stinkende best doen elke dag fijne lessen voor hun leerlingen online te zetten.

Maar wat kun je als ouder nu extra doen in deze corona-tijden? 

Lezen! Voorlezen! Zelf gaan zitten lezen! Laten zien hoe heerlijk het is! 

Lezen (en voorlezen) is de beste manier om woordenschat op te bouwen en woordenschat is de basis, ook voor rekenen! 

10 GOUDEN (VOOR)LEESTIPS VAN

1. Blijf voorlezen, ook al zitten ze al in groep 8! 

En liefst nog langer, zolang ze het leuk vinden (sommige kinderen vinden het echt heel lang leuk, ook al denken wij van niet). Laat kinderen ook af en toe een stukje voorlezen uit hun favoriete boek. 

2. Lees voor op een vast tijdstip

Zoveel mogelijk. Een vast moment is duidelijk, kinderen kunnen zich er op verheugen en er is minder kans dat je het vergeet. 

3. Lees om-en-om

Jij een stukje en je kind een stukje. Zo blijven alle partijen actief betrokken en maak je leesmeters. Kies ook af en toe een gedicht uit om voor te lezen, als je van gedichten houdt. Of als je een dichter bent. 

4. Lees hetzelfde boek gerust twee keer 

Als kinderen er om vragen, waarom niet? Sommige boeken verdienen het ook om 2x gelezen te worden. Je ontdekt dan weer andere dingen en nog meer nieuwe woorden. Kies als vader/moeder/broer/zus ook eens een boek uit dat je zelf vroeger zo mooi vond, of een boek dat aan jou is voorgelezen. 

5. Loop vooruit

Op de gebeurtenissen. Bespreek samen wat jullie denken dat er gaat gebeuren bij een spannend, mooi of grappig stukje. 

6. Geef woorden cadeau

Als je 15 minuten per dag voorleest, leert een kind gemiddeld al zo’n 1000 nieuwe woorden per jaar erbij. Hoe mooi is dat; alleen door een leuk verhaal voor te lezen. Als leerkracht bereik je dat dus in één keer bij zo’n 25 leerlingen tegelijkertijd.  

7. Voorleesvaders
Vaders en moeders lezen allebei op hun eigen unieke wijze voor en zijn dus allebei nodig om voorlezen tot een feest te maken! Alleen moeders doen het vaker, er zijn minder vaders als lees-rolmodel. Dus ben je vader? Jouw stijl (meer volwassen toon, moeilijkere woorden en het verzinnen van verhaallijnen) werkt voor je kind!

8. Neem altijd een boek mee
Of een tijdschrift, of een e-reader. Dan kun je overal en altijd voorlezen of samen lezen; als je even moet wachten ergens (gebeurt in deze vreemde tijden niet zo vaak) of voor op een bankje in de zon. Voorlezen hoeft niet per se uit een boek; mag ook uit een tijdschrift zijn, een recept, een songtekst, een gebruiksaanwijzing, stripverhaal, een krantenartikel. Voor als je geen zin hebt in een boek. 

9. Voorleesmoeders

Moeders lezen vaker voor met verschillende stemmetjes en gebaren, gaan vaker (dan vaders) met hun kinderen naar de bieb of boekwinkel en lezen vaker in het bijzijn van hun kinderen. Dus ben je moeder? Ga hier vooral mee door! 

10. Val gerust in slaap

Als je voorleest vlak voor het slapengaan, wees dan niet beledigd als kind in slaap valt. Dat gun je ze juist; in slaap vallen met de woorden van je favoriete boek, voorgelezen door je favoriete voorlezer. Samen in slaap vallen is nog mooier!

Hoe fijn is het om straks, als we samen deze tijd hebben doorstaan, tegen elkaar te kunnen zeggen: ‘O ja, weet je nog, toen hadden we zoveel tijd om te lezen!’ 

Zorg goed voor jezelf en voor elkaar en vergeet niet: Readers are Leaders

Landelijk Noord

Dit jaar bestaat Verhalenfabriek 15 jaar. De komende weken wil ik jullie wat scholen voorstellen waar we mee samenwerken. 

Toen ik Kenneth Grasmeijer, directeur van ABBS Elzenhagen in Amsterdam-Noord, vroeg wat hij van Verhalenfabriek vond, kreeg ik de volgende feedback:

'Je hebt een topteam neergezet en altijd vriendelijk en meewerkend. Heel fijn en heel betrouwbaar. Dank daarvoor.' Hier ben ik natuurlijk trots op. Echter, dit is altijd een wisselwerking; Verhalenfabriekers werken namelijk graag bij ABBS Elzenhagen! 

Een interview met Kenneth: 

Wanneer gebruik je Verhalenfabriek? 

‘Ik gebruik Verhalenfabriek voor alle groepen en op alle dagen. Ik zet Verhalenfabriek in bij afwezigheid van een leerkracht door ziekte, studie of een ander soort verlof.’

Wat is je ervaring met de invallers van Verhalenfabriek?

‘Ik heb goede ervaringen met de medewerkers van Verhalenfabriek. Zij zetten soms een Verhalenfabriekprogramma in en soms draaien ze het reguliere programma van de groep. Ze zijn meestal kwalitatief sterk en goed inzetbaar. Het team van Verhalenfabriek toont een enorme inzet en veerkracht.’ 

Hoe lang heb je al ervaring met Verhalenfabriek? 

‘Ik heb nu bijna twee jaar ervaring met Verhalenfabriek, maar de school al langer dan twee jaar.’

Wat merk je van de voorbereiding & begeleiding van Verhalenfabriek? 

‘De invallers hebben zich goed ingelezen en hebben hun programma op orde. Ze weten wat ze moeten doen. Het is fijn samenwerken met de Verhalenfabriekers.’

Wat wil je verder nog zeggen over Verhalenfabriek?

‘Ik ben erg tevreden over de inzet van het programma, maar ook over de inzet van Francine. Zij probeert altijd de juiste persoon voor de juiste groep te vinden. Ze is eerlijk in haar verwachtingen, kan bijna altijd iemand leveren, maar is ook duidelijk wanneer het soms niet lukt. Ik ben er heel blij mee en hoop nog lang gebruik te kunnen maken van de diensten van Verhalenfabriek.' 

ABBS Elzenhagen is onderdeel van ABSA scholengroep en ligt in de wijk Elzenhagen. Een mooie wijk in ontwikkeling met nog steeds heel veel groen en natuur. Het team van Elzenhagen is heel hecht en zet samen de schouders onder de ontwikkeling van hun leerlingen. Dit doen ze in een prachtig gebouw. De kinderen gaan op een hele prettige manier met elkaar om. Voor meer info: www.abbs-elzenhagen.nl

Volgende keer zetten we weer een verteller van Verhalenfabriek in het zonnetje! 

Van journalist naar meester

Dit jaar bestaat Verhalenfabriek 15 jaar. De komende weken wil ik jullie wat mensen voorstellen die al die jaren met ons hebben gewerkt of nog steeds werken. 

Ik ben er zo trots op dat Tom vanaf 2014 regelmatig voor Verhalenfabriek op pad ging! Hij was de eerste zij-instromer die naast zijn stage meer ervaring wilde opdoen door in te vallen. Op vrijdag 07 maart 2014 ging hij de eerste keer voor Verhalenfabriek invallen bij De Immanuelschool. Hoe leuk is het om een meester te hebben die alles weet van business news? En hij kan ook nog eens gitaar spelen. Wie kan kinderen nu beter voorbereiden op de toekomst? 

Daarom vijf vragen aan Tom:  

Wat deed je voordat je bij Verhalenfabriek kwam invallen? 

Ik werkte als journalist bij de Wereldomroep en BNR Nieuwsradio.

Hoe ben je in contact gekomen met Verhalenfabriek, weet je dat nog? 

Ja zeker, ik liep mijn allereerste Pabo-stage in de klas van jullie dochter Fransje. Ik zag Tim een keer een verhaal vertellen en later jou tijdens het kerstdiner. De kinderen hingen aan jullie lippen. Dat wilde ik ook wel doen. Zo is het begonnen.

En waarom nam je contact op met Verhalenfabriek? 

Volgens mij vroeg Tim (de man van Francine) mij. 

Wat heb je bij Verhalenfabriek gedaan? 

Ik ben bijna twee jaar lang op pad geweest langs uiteenlopende scholen met leuke programma’s vol met verhalen en muziek. Ik heb er veel van geleerd en er vooral heel erg van genoten. Op een enkele uitzondering na waren het allemaal topdagen voor mij en voor de kinderen.

Waar zit je nu? Werk je nog in het onderwijs en hoe ben je hier terechtgekomen?

Ik werk nu alweer voor het vierde jaar op de Linnaeusschool. Daar was ik als invaller nooit geweest. Gewoon ouderwets gesolliciteerd, inclusief proefles aan groep 4. Ik kreeg de vrije hand, dus de keuze voor een woordenschatles was snel gemaakt. De Woudreus van Verhalenfabriek werd een doorslaand succes. En ik direct aangenomen.

STRIKE!

Foto: @luutdingemans

Gisteren en vandaag heb ik meegestaakt met mijn collega-leerkrachten tegen het lerarentekort. Uiteraard heb ik als invaller baat bij het lerarentekort, maar het huidige tekort loopt de spuigaten uit. 

Deze foto van dit spandoek (Overspan-doek) op de Dam kreeg ik gisteren van mijn collega-Verhalenfabrieker, die momenteel zijn studie afrondt en straks hele groepen Amsterdamse schoolkinderen blij gaat maken als leerkracht. 

Waardoor het lerarentekort is ontstaan weet ik niet exact, maar ik weet wel dat knisperfris afgestudeerde leerkrachten vol enthousiasme het onderwijs instappen. Ondanks de opleiding, die dingen als dino’s kleien, met Playmobilpoppetjes in de zandtafel spelen en 180 verslagen van ze vraagt. 

Ik ontmoet dagelijks mensen die niets liever doen dan met leerlingen op de basisschool aan de slag gaan. Zelf kan ik ook niets leukers bedenken. Veel van mijn collega's zijn studenten aan de Pabo, die via Verhalenfabriek, naast hun stages, extra ervaring op willen doen (en ook iets willen bijverdienen, oké). Mijn collega’s bij Verhalenfabriek zijn bevlogen en enthousiast en ik zie iedereen die goed is ook fijn doorstromen naar een basisschool, veelal in Amsterdam. 

Zij-instromers, en zeker diegenen die gebruik maken van een subsidie-regeling, hebben een grotere kans om ook weer uit te stromen. De regelingen voor zij-instromers zijn namelijk behoorlijk pittig. Eén van de zwaarste dingen is dat je niet je eigen tempo kunt bepalen. Ben je aangesteld bij een bestuur, dan moet je binnen twee jaar je bevoegdheid halen. Daarnaast wordt er veelal van je verwacht dat je minimaal drie dagen voor een groep staat. Dat is echt pittig. Zo worden het wel twee hele drukke jaren.

Daarom staak ik mee tegen het lerarentekort. Ik hoop dat er voor zij-instromers (iedereen die via een verkorte opleiding voor de klas wil) een meer flexibele aanpak komt om de opleiding af te ronden en daarnaast te kunnen werken om het vak in de praktijk te leren. 

Dat werken ernaast is gewoon noodzakelijk omdat veel zij-instromers niet meer kunnen terugvallen op financiële steun van anderen. Daarom heb ik veel collega's bij Verhalenfabriek die een verkorte opleiding doen en meer flexibiliteit nodig hebben. Ook zij behalen allemaal hun bevoegdheid en stromen door naar een fijne school. 

De opleiding afronden en daarnaast werken zonder hangen en wurgen, zorgt er voor dat het plezier in werken in onderwijs blijft. Want er is niets leuker dan werken met kinderen en dus werken aan de toekomst!

Wil je een dagje een invaller met een Verhalenfabriekprogramma? 

Bel Verhalenfabriek  via 06-2246 3405!

Brug tussen PABO & Praktijk 

Achtbaan

Eigenlijk wist ik het al mijn hele leven. Ik zou juf worden. Of postbode, of vrachtwagenchauffeur. Allemaal prachtige beroepen. Maar juf, dat leek me als meisje toch het allermooiste. 

Alleen, toen ik 18 was (heel lang geleden) en mijn diploma op zak had, was er één ding zeker: als juf had je grote kans om werkeloos te worden. Mijn ouders werkten ook in het onderwijs en waren mijn grote voorbeeld. Alleen zij vonden toen al dat het vak wel heel erg werd uitgehold. Mijn vader maakte als rector van een VO-school alle onderwijsvernieuwingen mee die volgens hem het onderwijs niet ten goede kwamen.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en zo kwam ik 20 jaar geleden, na 10 jaar in het bedrijfsleven gewerkt te hebben, toch in het onderwijs terecht. Als zij-instromer in een verkort deeltijdtraject. Want in Amsterdam werd toen ook al het tekort aan leerkrachten zichtbaar. 

Ik heb fantastische stages kunnen doen op verschillende scholen en heb binnen twee jaar mijn bevoegdheid gehaald. Dat vond ik wel snel, want ik wist nog niet wat ik wilde; kleuters, middenbouw of bovenbouw? Werken met kinderen die extra ondersteuning kunnen gebruiken of die juist meer uitdaging kunnen gebruiken? Ik was er nog niet uit, want als zij-instromer zit je in een achtbaan waar je bezig bent je heel goed vast te houden aan het karretje. 

Daarom ben ik bijna 15 jaar geleden met Verhalenfabriek gestart. Eerst als mijn eigen brug tussen de pabo en de praktijk. Later kwam ik erachter dat meer pabo-studenten best nog wat ‘vlieguren’ wilden maken, voor zich definitief aan een school te binden. 

De afgelopen jaren heb ik met veel plezier samengewerkt met studenten, zij-instromers en herintreders die, net als ik, via Verhalenfabriek het vak in de vingers kregen door te werken bij allerlei soorten scholen, groepen en in verschillende stadsdelen. Doordat mijn collega’s een gefundeerde keus konden maken voor een school, een team of soort onderwijs zijn ze allemaal nog steeds werkzaam in het onderwijs en daar ben ik blij om.

De komende weken zullen zij hun ervaringen delen via deze blog. En in de zomer vieren we feest omdat we 15 jaar bestaan! En is er een leerkracht ziek? 

Geen paniek, bel Verhalenfabriek  via 06-2246 3405! Er staat weer een fantastisch mooi en enthousiast team te trappelen! 

Schooltje spelen

Dinsdag ben ik ingevallen bij groep 4-5 in de Staatsliedenbuurt en we hebben die dag het whiteboard heel erg gebruikt! Het digibord was stuk (internet deed het niet!) en in plaats van het te missen hadden we een ‘revival of the whiteboard’. 
De leerlingen vinden het echt super om hier op te schrijven. 

Alle woorden rondom het thema van die dag, talent, hebben we opgeschreven. De lijst werd steeds langer, de woordspin steeds uitgebreider. De klassendienst heeft het aan het eind van de dag niet uitgeveegd, zo mooi was ‘ie! De volgende heeft een groepje leerlingen alle woorden overgenomen op een groot vel om in de klas op te hangen. 
Leerlingen vinden schrijven met de digi-pen op het digibord leuk, maar dus ook het schrijven op een whiteboard en het schrijven met een krijtje op een schoolbord. Dat kun je ook gewoon thuis doen, samen met je kind.

Er is schoolbord-verf, maar je kunt ook schoolbordfolie per strekkende meter kopen; daar knip je een stukje af en dat plak je op de keukendeur. Een paar lekkere krijtjes er bij en vraag iedereen in huis om missende boodschappen op te schrijven. Zo krijg je een familie-boodschappenlijstje en echt iedereen vindt het leuk om met krijt te schrijven op een bord. Schrijf ook eens alle boodschappen in het Engels, Frans of een andere taal. 
Daarnaast kun je natuurlijk ook een meter schoolbordfolie reserveren voor afspraken, kattenbelletjes en mooie uitspraken. Plak ook een metertje op de kamer van je kinderen; om schooltje te spelen of een to-do lijst te maken.

Hier vind je nog meer taaltips voor in de klas en thuis, fijn schooljaar! 

Strip-please

Als je een verhaal vertelt in de klas, zijn leerlingen in het begin in de war. Waar komen die woorden vandaan, waar is het blaadje, waar is het boek? Hoe kan dit? 

Mooi om te merken dat veel kinderen zo’n verhaal bijna letterlijk kunnen navertellen. Ze presenteren het voor de groep, met opvallend veel woorden en details uit het oorspronkelijke verhaal. Het verhaal is recht bij ze binnengekomen, zonder tussenkomst van papier of boek. 

En als je ze dan vraagt om het verhaal te tekenen, in een strip, dan komen daar mooie dingen van. Beeld en tekst gecombineerd, waardoor de woorden nog beter blijven hangen. 

Want strips zijn ‘vet’ en daar maak ik gebruik van. Waarom niet? Uit onderzoek blijkt dat strips leerzaam zijn, leuk en dus effectief.

Dit komt omdat het lezen van een strip een geheel eigen vaardigheid is, waarbij het lezen van tekst gecombineerd wordt met het bekijken van wat de tekenaar in beeld uitdrukt. Nieuwe woorden die een kind tegenkomt in de tekst van een strip worden ondersteund door een plaatje en een context, waardoor de betekenis meteen wordt opgepikt. 

Voor kinderen die moeite hebben met lezen is dit extra handig, omdat zij in het lezen ondersteund worden door het beeld en daardoor het verhaal makkelijker en beter begrijpen. Daarnaast kunnen zij door de plaatjes de verhaallijn beter inschatten. Stripboeken zijn ideaal voor beelddenkers, vanwege de korte zinnen en dialogen.

Het lijkt me duidelijk en helder: strippen maar!